Werk in ontwikkeling

'De mens moet zich boven de aarde verheffen, tot aan de buitenste rand van de atmosfeer en nog daarboven omdat hij alleen dan de wereld waarin hij leeft, zal begrijpen.'
Socrates

Filosofie en kunst zijn in staat te betoveren. Vanuit dit perspectief wordt het leven draaglijk. Misschien zelfs begrijpelijk.
Vanuit deze wijsheid is mijn belangstelling voor verstilde landschappen ontstaan, soms waargenomen van grote hoogte. Gekleurde aardkorsten of gestolde lava dat zich als een huid om de aarde vouwt.

Zoals de cellen in onze huid de binnenste organen beschermen. Gebergten, landtongen en rivierdelta's kronkelend als bloedvaten in de huid. De verwantschap tussen micro- en macrokosmos vind ik fascinerend. Ik hou van de ziel der dingen. Stilte en leegte krijgen een steeds grotere plek in mijn werk. Beeldende kunst zie ik als experimenteervelden. Zoeken en uitproberen met oog voor het toeval in het creatieproces.
In de serie Assemblages gaat het om de rauwe puurheid van de vondst, gereanimeerd in een nieuwe context. Als je anders kijkt, dan zie je het.

Werken met vondsten - filmpje uit 2012

Het Landschap van boven, van opzij en dichtbij. (filmpje opening)

_________________________________

Kunstrecensies naar aanleiding van bezochte tentoonstellingen kun je lezen op Kunstblog Huidlandschappen
Een uitgebried cv lees je hier